ויקטור מצר על חוסר מענה

תרגום: נאוה ליטבק, בעריכתי

וולוול היקר!

זה כבר מספר חודשים שאני שולח לך מכתבים די ארוכים, ואין בידי כל תשובה. מעניין אותי מאוד אם קיבלת את המכתב. ואם כן, מה הסיבה לכך שאתה לא עונה.

כשיש ילדים בוגרים ונכדים קטנים אז חוץ מנחת יש עוד מספיק דאגות, אך למרות זאת אני חושב שזו לא סיבה לא לענות.

יתכן שהיידיש שלי צולעת בשתי הרגליים אך לצערי מזמן כבר לא התנסיתי בדבר זה כך שאני מבקש סליחה על כך.

אני מחכה לתשובתך.
אני מנשק אותך,
ויקטור

מקור

טייערער װעלװל!
שוין עטליכע מאָנאַטן, װי איך האָבּ דיר געשיקט א גאַנץ לאנגן
בריװ, אויך קיין ענטפער האָבּ איך ניט.
עס וואָלט מיר זייער אינטערעסירט, צוּ דוּ האָסט דעם בריװ
באקוּמען. אוּן אויבּ מע איז וואָס איז די סיבּה װאָס דוּ
ענטפער ניט.
איך פארשטיי גאנץ גוּט אז דוּ האָסט גענוּג אייגענע דייגעס.
אז מען האָט דערוואקסענע קינדער אוּן קליינע אייניקלעך
איז אחוץ נחת, האָט מען נאָך גענוּג דייגעס. נאָר
ניט קוּקנדיק אויף דעם, מײֵן איך אַז דאָס איז ניט
קײַן אורנאך אויף ניט ענטפערן.
מעגליך אז מײַן יידיש הינקט שוין אוף בײדע פיס.
נאָר צום באדויערן. האָב איך שוין לאנג ניט קײן ענטשולדיקוּנג
איך װאַרט אויף דײַן ענטפער.
איך קוּש דיר
װיקטאָר.